Dwie lokalizacje, dwie załogi – oddalone od siebie o niemal 1000 kilometrów – i jedna wspólna misja łazika. 31 lipca, dzięki firmie CleverHive, w tym samym czasie prowadzono symulację misji eksploracyjnej w dwóch europejskich obiektach analogowych: w centrum LUNA w Kolonii, rozwijanym przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) i Niemieckie Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki (DLR), oraz w Centrum Testowania Robotów Kosmicznych w Kampusie Kąkolewo Politechniki Poznańskiej.
Celem misji była symulacja eksploracji analogowej powierzchni Księżyca. Obie załogi miały za zadanie prowadzić łaziki po wyznaczonym terenie, identyfikować interesujące obiekty geologiczne i dokumentować je jako „punkty zainteresowania”, a następnie, na podstawie zebranych informacji, wytypować miejsce wykonania odwiertu.
Jedna misja – dwa obiekty
Kluczowym elementem eksperymentu była jednoczesna praca dwóch zespołów znajdujących się niemal 1000 km od siebie. W obu lokalizacjach wykorzystano oprogramowanie #MissionOps firmy CleverHive, umożliwiające zarządzanie przebiegiem misji oraz gromadzenie i udostępnianie informacji dotyczących działań łazika.
W połowie misji zespoły zamieniły się lokalizacjami. Załoga pracująca w LUNA przejęła kontrolę nad łazikiem znajdującym się w Kąkolewie, natomiast polski zespół przejął łazik operujący w Niemczech. Załogi musiały kontynuować pracę na podstawie informacji pozostawionych przez poprzedni zespół, bez bezpośredniej wiedzy o tym, co wydarzyło się wcześniej.
W tym scenariuszu system MissionOps pełnił rolę wspólnego źródła informacji o przebiegu misji, umożliwiając zachowanie ciągłości działań pomimo zmiany zespołów operacyjnych.
Ponad 75 punktów zainteresowania
Podczas misji zespoły udokumentowały ponad 75 „punktów zainteresowania” w obu lokalizacjach. Na podstawie przeprowadzonych obserwacji wytypowano również miejsca potencjalnych odwiertów, kierując się przesłankami naukowymi.
Jednym z najważniejszych rezultatów eksperymentu było sprawdzenie możliwości płynnego przekazania misji pomiędzy zespołami bez utraty ciągłości działań.
Tego rodzaju scenariusze mają istotne znaczenie dla przyszłej eksploracji Księżyca. Czas operacyjny łazików na powierzchni będzie ograniczony, dlatego możliwość prowadzenia pracy przez różne zespoły bez konieczności zatrzymywania misji i czasochłonnej synchronizacji danych może mieć bezpośrednie przełożenie na efektywność eksploracji.
Technologia wspierająca przyszłe misje
Eksperyment pozwolił również zweryfikować sposób, w jaki oprogramowanie MissionOps może wspierać współpracę operatorów, inżynierów i naukowców. Wspólny dostęp do informacji o powierzchni, historii działań i wyników obserwacji pozwala poszczególnym zespołom pracować niezależnie, jednocześnie zachowując wspólny obraz sytuacji. Eksperyment potwierdził pełną gotowość infrastruktury testowej na terenie Kampusu Kąkolewo, współfinansowanej ze środków Osi Priorytetowej 1 „Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka” dla Działania 1.1. „Wsparcie infrastruktury B+R w sektorze nauki” Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014–2020.
To kolejny dowód na to, że Politechnika Poznańska dysponuje zaawansowaną infrastrukturą umożliwiającą testowanie najnowszych technologii robotycznych i kosmicznych. Kąkolewo otwiera tym samym nowe możliwości dla innowacyjnych firm z Polski i zagranicy, które chcą rozwijać, testować i walidować swoje rozwiązania w wymagających, realistycznych warunkach.
"W połączeniu dwóch możliwości, takich jak warunki projektu LUNA i to, czym się tutaj zajmujemy – czyli głównie pojazdami autonomicznymi, a konkretnie łazikami – możemy zrobić naprawdę duży krok w kierunku upowszechnienia technologii w łazikach, autonomii oraz różnych systemów wizyjnych, algorytmów i sztucznej inteligencji."
Dr inż. Julia Gościańska-Łowińska - dyrektor kampusu Kąkolewo
Materiał wideo udostępniony dzięki uprzejmości firmy CleverHive.